شهرت یا محبوبیت؟ تیربار یا تفنگ دوربین‌دار
شهرت یکی از ابزارهای آرامش است و آدمی فکر می‌کند با داشتنش یا همه‌چیزهایی که دلش می‌خواهد را خواهد داشت، یا کارهایی که دوست دارد خیلی راحت‌الوصول می‌شود. به‌طور کلی شهرت باعث ایجاد انگیزه است و این انگیزه‌ها می‌توانند برای انسان فضاسازی کنند و ابزاری شوند برای طی خیلی از مسیرها و تحمل خیلی از سختی‌ها؛ از این نظر تمایل به شهرت می‌تواند خیلی خوب و مفید باشد.
از طرف دیگر، در آدمی همیشه خصیصه‌های بد هم هست و تمایل به شهرت یا نگه داشتن شهرت که خیلی هم سخت‌تر است، می‌تواند افراد را مجبور کند کارهای غیرمنطقی و منفی بکنند و خودشان را از درون نابود کنند. اما اگر دانسته و با نقشه، این تمایل را تبدیل کنند به یک ابزار انرژی‌ساز و سازنده و در کنار رسیدن به شهرت، برای خود اهداف متعددی تعریف کنند، می‌توانند لیستی از خواسته‌ها تنظیم کنند و از طریق ابزار شهرت در جهت رسیدن به آنها تلاش کنند.
افرادی که بدون نقشه و برنامه‌ریزی به هر در و دیواری بکوبند تا به شهرت برسند، مثل افرادی خواهند شد که تیربار دست گرفته‌اند و بی‌هوا شلیک می‌کنند؛ بعضی وقت‌ها هزاران تیر می‌زنند و به جایی اصابت نمی‌کند، و گاهی با یک تفنگ دوربین‌دار فقط یک تیر در خشاب است و شلیک می‌کنی و به هدف می‌خورد. در حقیقت وقتی هدف داری و نقشه داری و وقت می‌گذاری، به هدفت می‌رسی.
محبوبیت بهتر است یا شهرت؟ در یک سطح مشخص شهرت، محبوبیت بهتر از شهرت است. اما امروزه خود محبوبیت به تنهایی کارت را راه نمی‌اندازد؛ باید در فضایی خیلی بزرگ‌تر بررسی کنی. در اجتماع بزرگ‌تر اگر شهرت بیشتری در مقابلش قرار بگیرد، همان شهرت است که بیشتر برنده است.