صبر؛ ابزار اولیه‌ی هر تصمیم درست
صبر یکی از مهم‌ترین ابزارهای بشری است برای تصمیم درست گرفتن. از صبح که از خواب برمی‌خیزی تا لحظه‌ای که می‌خوابی، لحظه‌به‌لحظه تصمیم‌های متعددی می‌گیری؛ گاهی در روز صدها تصمیم گرفته می‌شود که بسیاری از آنها اتوماتیک اتفاق می‌افتد. از تصمیمات بسیار کوچک مثل اینکه چطوری از تخت بیرون بیاییم، تا اینکه آیا امروز با کسی قرار بگذاریم، که ممکن است یک مورد بیزینس باشد یا یک مسئله‌ی شخصی بسیار پیچیده.
مهم‌ترین مسئله درباره‌ی صبر نحوه‌ی استفاده از آن است. خیلی افراد تنبل و کند هستند؛ این دیگر صبوری نیست. صبر درست و به اندازه همیشه لازم است، مثل نمک به اندازه‌ی لازم در آشپزی: یعنی به اندازه‌ی اهمیت یک موضوع به آن پرداخته شود.
کارکرد صبر این است که قبل از یک تصمیم آنی، باعث می‌شود از تعداد بیشتری از داده‌های مغز خود استفاده کنیم. درست است که سرعت مغز بالاست، ولی ما به‌طور روتین قدرت این را نداریم که تمام داده‌های مغزمان را در لحظه‌ی تصمیم‌گیری پردازش کنیم. با صبر به خودمان این فرصت را می‌دهیم که همزمان با استفاده‌ی فعالانه از مغز، داده‌های مرتبط با آن تصمیم را بررسی کنیم. گاهی هم به اندازه‌ی کافی داده در مغز وجود ندارد و صبر بیشتری لازم است تا تحقیق و پرس‌وجو کنیم.
آیا صبوری همیشه پیامد مثبت دارد؟ بله، تا زمانی که به تنبلی و سطحی‌نگری و بی‌توجهی تبدیل نشود. اگر صبر را تبدیل کنی به بهانه‌ای برای بی‌توجهی یا فقط قضیه را کش بدهی، بدون اینکه به داده‌های بیشتر و اطلاعات مفیدتر منجر شود، وقت را تلف کرده‌ای.