سنگ روزگار: چه کسی به کارهای ما نمره می‌دهد؟
در ملیت‌های مختلف همیشه باورهای متعددی وجود دارد که با ساده‌سازی در قالب بعضی کلمات بیان شده؛ «سنگ روزگار» یا «از هر دست بدهی از همان دست می‌گیری» جزو این موارد هستند که درس‌هایی را تحت عنوان ضرب‌المثل به بشر می‌آموزند. در دنیای واقعی وقایع مختلفی رخ می‌دهد و افراد دچار مشکلات زیادی می‌شوند، از مرگ فجیع تا تصادف. ولی این اصلاً دلیل نمی‌شود که بگوییم افراد در حال تاوان پس دادن هستند. اینکه همه‌ی عوامل طبیعی و غیرطبیعی دست به هم بدهند تا از کسی انتقام بگیرند اصلاً وجود حقیقی ندارد.
چه کسی می‌خواهد به کارهای ما نمره دهد که چقدر خوب است و چقدر بد؟ هرکس بر اساس باورهای خودش باورهای دیگری را قضاوت می‌کند و بر اساس همان معیار می‌خواهد فرد به اصطلاح خاطی را تنبیه کند و نقش سنگ روزگار را ایفا کند. در این دنیا در هر نقطه بایدها و نبایدهایی تعریف شده و این تعاریف مرتب در چرخه‌ی زمان تغییر کرده؛ پس هیچ معیار کلی و قطعی درباره‌ی بایدها و نبایدها وجود ندارد.
مثلاً یک تاجر نفت در زندان که شرایط خوب و موقعیت خود را از دست داده بود، تصور می‌کرد این اتفاق تاوان بی‌وفایی به یکی از همکلاسان دختر اوست که زمان دانشجویی با وی دوست بوده و علی‌رغم قولی که به او داده بود از ازدواج با او خودداری کرده است. این فرد هیچ باور دینی و مذهبی نداشت، اما در پس‌زمینه‌ی ذهنش دنبال توجیه بود و آن را به سنگ روزگار نسبت می‌داد.
گاهی افراد برای توجیه غیرواقعی اتفاقات زندگی، مشکلات را به گردن روزگار و سرنوشت می‌اندازند چون می‌دانند این عناصر بی‌زبان هستند و راحت می‌توان همه‌چیز را به آنها نسبت داد.