تغییر علاقه در رابطه: نگاه اخلاقی و نگاه آزادی
همیشه بهانه نیست و گاهی افراد واقعا تصمیم دارند نحوه نگرش خود را به زندگی تغییر دهند و همراه خود را نیز در این حالت عوض می‌کنند.
گاهی تجربه افراد در زندگی کم است و پس از گذشت زمان، متوجه می‌شوند این رابطه به اندازه کافی برای آن‌ها مفید نیست.
عدم شناخت از خود و خواسته ها، معمولا باعث بروز اشکالاتی می‌شود و یکی از این اشکالات در انتخاب پارتنر خود را نشان می‌دهد.
با آزادی های فردی که امروز در جامعه رواج یافته، پاسخ این سوال واقعا دشوار‌است، اینکه افراد در گذر زمان تغییر می‌کنند حقیقتی انکارناپذیر است، که دو نگرش را می‌توانی برای پاسخ به سوال پیدا کنی؛ . ۱نگاه از منظر اخلاقی . ۲نگاه از منظر آزادی . ۱از نظر اخلاقی اگر واقعا فقط تغییرات سطح اجتماعی برای افراد رخ داده ولی هنوز هم بیش از ۵۰ درصد با هم تفاهم دارند و مشکل خاصی در ارتباطشان وجود ندارد، و سالها هم با هم در یک رابطه معقول به سر میبرند، می‌توان به رابطه ادامه داد.
. ۲نگاه از دیدگاه آزادی که امروزه، به تدریج در جامعه رواج می یابد.
همه افراد تلاش دارند مسیرهای نو را تجربه کنند وچون با گذشت زمان روحیات و خواسته ها و دانش و تجربه افراد تغییراتی دارد ممکن است، شخص تمایل نداشته باشد در ادامه زندگی با همان پارتنر سابق خود بماند، از دیدگاه آزادی های فردی چنین شخصی هر زمان که به این نتیجه رسید می‌تواند از پارتنر خود جدا شده به سمت و سویی دیگر برود، حالا چه به تنهایی و چه با وجود افراد دیگری به عنوان پارتنر.
و اما اگر فرد بخواهد معقول و منطقی رفتار کند:
. ۱باید لیستی از اهداف و خواسته های خود را تهیه کند و اولویت های خود را بنویسد.
. ۲لیست دیگری از خصوصیات پارتنر خود تهیه کند.
با مقایسه این دو لیست این مسئله را حلاجی کند که به چه درصدی از خواسته های آینده اش با وجود پارتنر فعلی، خواهد رسید اگر به به درصد قابل ملاحظه ای از خواسته هایش با وجود پارتنر فعلی دست پیدا می‌کند، پس زندگی را با وی ادامه می‌دهد.
مقایسه آنچه که به دست می آوری با آنچه که از دست می دهی گاهی تو را از تغییر شریک و همراه زندگی کاملا منصرف می‌کند مگر اینکه آن خواسته های آینده به قدر قوی و متفکرانه باشد که شخص بگوید بلی من این موارد را از دست میدهم اما آنچه قرار است به دست بیاید به مراتب ارزش‌مند تر است.