وقتی خصوصیات کسی را که دوستش داشتیم دوباره بررسی می‌کنیم
بدین ترتیب که مجموعه مشخصات و خلقیات شخص مورد نظر را در زمانی که وجود داشت و ما عاشقش شده بودیم، بنویسیم و آن را با خصوصیات خودمان مقایسه کنیم هم خصوصیات امروزمان و هم برای آن روزها که گذشته اگر منطقی مقایسه کنیم در بسیاری از موارد می بینیم که آن روزها ما خلقیات متفاوتی داشتیم ولی حالا تغییر کرده ایم و شاید آن شخص اصلا مناسب این روزهای ما نبوده و نیست.
آدمها در گذر زمان تغییر می‌کنند و شاید آن شخص اگر بود اصلا مناسب حال حاضر ما نبود.
گاهی هم باید بررسی کنیم آیا این زندگی توام با حسرت حضور او چه بر سر ما میاوَر د، مثال ما را افسرده می‌کند و به اطرافیان و عزیزان ما لطمه می‌زند و امکان رشد و پیشرفت را از ما می‌گیرد و فکر ما را ساعتها مشغول می‌کند، پس در این حالت بهتر است وضعیت را با نفع خودمان تغییر دهیم، آن فرد را در ذهن مان بایگانی کنیم و فقط از او یک خاطره خوب نگه می داریم نه حسرت و افسوس؛ باید عادتهای جدیدی را وارد زندگی خود کنیم و خود را سرگرم کنیم که کمتر به مسائل غم انگیز هجران و دوری و فراق فکر کنیم.
احساس آدمی دست پرورده ذهن خودش است مسائل روحی و روانی گاهی باعث بروز اختلال است که آن را کنار می‌گذاریم.
اینکه گاه‌گاهی ما یاد افراد می افتیم دلیلش شرایط امروز ماست، ما شخص را فراموش کرده ایم ولی بهانه گیری ذهنی است که ما را به یاد شخصی می‌اندازد که حالا وجود ندارد.